101 Peregrinos 2014

El viernes salimos para Ponferrada a última hora y llegamos al centro comercial El Rosal, donde ya se palpaba el ambiente ciclista, me quedé flipado por la gente que había. Nos fuimos a cenar, a preparar la bici y a descansar.

Me levanté a las 7,desayuné y fui corriendo a coger sitio de salida. A las 8.15 ya había unas 60 personas, cogí sitio lo más adelante posible… por fin llegó la hora, dieron la salida. Veo que en vez de ir para adelante voy perdiendo puestos pero al salir en el tramo neutralizado por la ciudad me puse detrás del coche neutralizado después de unas rotondas que me dieron la vida y después de esto a sufrir por los viñedos para arriba, coger rueda bueno y que no pongan pie a tierra para no perder puestos.

Primeras bajadas, primeros problemas la gente muy pasada y con miedo de que me llevaran por delante. Pero al paso de los km se dipersaba la cosa hasta que llegó el primer test, la subida a San Pedro de Trones superada, pero regulando, primera bajada y única algo técnica en 3 zonas, pero superado.

En el km 65 pájara histórica y a tirar de cabeza suave, regulando. Por fin llego a las Médulas y vi que pasó lo más duro pero quedaba el castillo, pero fui llegando y por fin alcancé Santalla en dónde estaba Fátima esperándome con una cocacola que me dio la vida y para Ponferrada. Aún quedaban un par de subidas pero llegué  superando mi espectativa personal.

Una carrera muy bonita y dura a la vez.

Open España DH Morata de Tajuña

El viernes tocó madrugar para salir hacia Morata de Tajuña, la 3a prueba del Open de España, nos fuimos 4 corredores gallegos en una furgo, un largo camino para cambiar la lluvia por un sol impresionante.

Llegamos a las 5 de la tarde, y nada más llegar me decidí a subir a pie el circuito y mirar bien las trazadas mas rápidas para el domingo ir a gas trazando lo mejor posible, me encontré con un circuito muy rápido/físico y a la vez muy técnico en zonas.

El sábado, las colas eran enormes, y aproveche el día todo lo que pude para bajar, con los colegas dándole trabajo a los fotógrafos, que la verdad estaba el descenso lleno!!!

Domingo por la mañana:

Un aburrido despertador sonó a las 7:00, que rápidamente me hizo levantarme a desayunar y poner la bici a punto para a las 8 poder hacer dos bajadas de calentamiento.
A las 11 tocó bajar, los nervios estaban presentes, pero sabía que mi cuerpo quería quemar adrenalina, así que muy decidido me tire asegurando una buena clasificatoria sin caerme y cuando llegue abajo los tiempos estaban apretadísimos!!!
Ya la 2 manga decidía todo y a por eso fui, lo di todo de mí, casi me voy por la arbolada pero logre seguir encima de la bici llegando abajo 10 elite y 23 scracth.

Agradecer a la organización todo el trabajo realizado para poder llevar a cabo una carrera tan bien organizada a pesar de la guardia civil querer cortar la carrera por antojársele sin más…. Y enhorabuena a todos los patrocinadores por colaborar con este carrerón y a los fotógrafos por darnos la oportunidad de llevarnos recuerdos a casa!!!

Nos vemos en la próxima carrera.

KDD Freeride Naron 2014

El pasado domingo día 27 tuvo lugar la KDD Freeride Naron en Montefaro (Ferrol) con un circuito renovado ya que lo estuvieron amoldando y mejorando para la carrera del gallego que será próximo día 11 de octubre.

Es un circuito rápido divertido con mucho flow unos peraltes que casi llegabas con el hombro al suelo (yo hasta llegue a rozarlo y a caer jejeje) y con saltos muy bien hechos y dispersados, donde todos los riders los pudieron hacer ya que la dificultada no era alta.

La acogida a la hora de la comida fue muy buena ya que nos tenían preparado para comer unos deliciosos callos, un buen jamón asado …  Se disfrutó de un buen ambiente y compañerismo y compartimos opiniones sobre el circuito y sobre el mundo de las bicis.

Para los Freeride Narón  enhorabuena y muy buen trabajo con el circuito y seguir preparando estas quedadas.

I Ruta BTT Feira do viño de Quiroga

Es Sábado 19 de Abril.
Quedamos para cargar las bicis a las 8:00 en el bajo de Gusi; estamos Rivi ” El Presi”,  De la Vega ” El destructor”, Dani Begonte “El que no tiene rastas”, Pablo “El ralero”, y yo.

Falta Ruben “El bombero” que aun no llegó.

Llamada telefónica entre De la vega y el bombero:

De la vega: Donde estas???
Bombero: Estoy en el Erosky
De la Vega: Vente por aquí, por allá luego izquierda, derecha y ya nos ves.

Por fin………jajajajaja. Arrancamos.
De camino a Quiroga en la furgo….cuento de aqui , cuento de allá, risas  y de repente “El presi” comenta con “El bombero” un vídeo de las enduroworldseries, que le molaba meter en Sarria una especie de boony haciendo no se que….con la inercia de la bajada para subir a un penedo……..y le salta De la Vega; pero tu estas loco o qué!!!!……risas..jajajaja.
Presi deja de ver vídeos Pro….jajaja
Llegamos a Quiroga, se unen dos colegas de De la Vega, bajamos las bicis, recogemos dorsal y para la salida.
Hasta este momento estuvimos juntos…..a partir del Km 2 ya no les vi pelo…..mi pensamiento; “ala tirade carallo a ver se reventades…jejejejjejejej”.
Hice la ruta solo, estos Dhg’s me abandonaron…jjejjejeje……perdono pero no olvido…jejje.
Valla 5 fieras, están como toros.

Ruta diferente a otras ediciones en Quiroga, senderos currados , subidas largas, etc…personalmente me gustó.
Ellos hicieron la larga, yo la corta.
Llego a la meta y ya veo  las bicis en el remolque……….

Moraleja: “Si quieres andar …..has de entrenar”

Nos vemos en la siguiente!!!!!!

Open de España DH Vigo – Black Side 2014

O sábado 6 arranquei para o Vigo Bike Contest, unha das carreiras do campionato de España 3 veces WC.

Adestrei todo o día sen ningun contratempo. Un circuíto bravo, moi bravo no que ás veces che esquecías da dificultade, soltaba os freos e a gas…

O domingo , dia de carreira, esperto desde as 7 por culpa dunha averia no coche fun aos adestramentos sen almorzar e no segundo remonte quedei arriba onde vin a varios riders bos quentando.

Unha das partes que máis me gustou, era una unha zona de raices que había tras un salto.

Saía ás 10:59 e eran as 10:30 e arriba sen almorzar…. Chegou a miña quenda, saín e caín 3 veces na manga clasificatoria facendo un mal tempo .. indo á carreira chámanme da grua de que lle baixe o coche polo que decidin non correr.

Aínda así mo pase xenial na clasificatoria e durante os entrenos. Un gran evento cun publico moi animado e uns riders moi adestrados.

DH Kamikaze – Marin 2014

A pasada fin de semana os dhgTEAM achegámonos a unha das probas que tiñan preparada o club KAMIKACES C.D en Lago Castiñeiras (Marín). Atopámonos cun circuíto moi cambiante divertido polo barro pero complicado facelas do tiron sen fallar un pouco. Tiven un par de caidas en toda a fin de semana sen importancia. Os entrenos desenvolvéronse con normalidade, deixando bastante marxe entre os corredors debido a que pola gran cantidade de barro podiámonos/podiámosnos quedar parados en moitos sitios. E ao ser un circuíto onde a trazada era a mesma para todos excepto un par de lineas era complicado pasar. O ambiente en xeral foi moi bo. Foi un finde divertivo cos rapaces do club que son unha xente espectacular.  Facer mención especial ao 3º posto ELITE. Parabén Lustres!!
 

1ª Ruta cicloturista dos Lobos da Fonsagrada

Érase una vez un presidente que montó un grupo de wasap de la hostia, en el cual nos encontrábamos los dhgs participantes y posibles candidatos este evento al cual nos referiremos en sucesivas ocasiones, con el cual se suelen agilizar este tipo de encuentros en los que participan más de dos.

Todo fluía, bromas, que si kedamos a la 6 , que si a las 7,  jijiji ja,ja….bromas…fotos….resumen de Orbe de la ruta…… de todo. Un grupo como los que tienen k ser!!!………. Digo esto del wasap por que me parece significativo, dado que basado en lo que se va hablando a lo largo de ese periodo wasapil previo a la ruta dos lobos,se basó el transcurrir de la prueba.

El día 6 llegó y allí nos presentamos, Fonsagrada,13 ( corregirme si no es así) dhg riders con sus monturas, en la búsqueda del lobo,caperucita ya estaba allí!

Típicos quehaceres previos,dorsal,risas,encuentros,saludos,etc y pasamos a temita. Salimos y a ferro pabaixo todos, casi todos en cabeza, y quería correr más que X.

Primer percance, Presi trilla de atrás,( yo queriendo sustituir a su Escudero me quedo con él,error!!), reparamos pronto y palante con más ímpetu aún si cabe, escogiendo el lado malo de la pista pa adelantar lo máximo posible y …. sorpresa! Rivi trilla otra vez!!!Yo de guay vuelvo a esperar con él,reparamos y….. misma estratégia!! ferro a tope!!!

Bajamos un poco más y…… cable de cambio de Rivi roto, que te den por culo presidente k kiero fabes!!!!! y allí kedó!. Tiro solo y a todo lo que puedo por lo que yo considero la mejor parte de la ruta ” el camino de la república “. ,(antes ni me diera tiempo de fijarme,12 km pabaixo…. a ver quien mira pa los laos!!).

Un camino guapisimo que transcurre por un desfiladero natural de la hostia……..de repente! obús Rivera reaparece como un tren!! Había reparado y ya estaba otra vez ! Tira,tira,tira y en el 2º avituallamiento el siguió y yo paré.

Bebí y reanudé la marcha esta vez con la compañía de 2 dhgs distintos. Comentaros que la ruta consta básicamente de dos subidas ,esta la primera de unos 11 km y otra después de bajar otra vez al río de unos 9,ya para terminar .

Esta vez en compañía de Miguel y otro rapaz que no conocía ascendíamos el primer puerto,esta vez fue Miguel quien queedó atrás mientras que nosotros alternando posiciones conseguimos coronar.

Después de esta subida,como no,una gran bajada,digo grande más bien por larga que por divertida,la cual ,precedía a dos nuevas sorpresas,otro avituallamiento de la hostia,( según comentarios posteriores,todos dábamos vergüenza alli ,parecía que no habíamos comido nunca ) la traca final,la otra subida.

Calor,hacia mucho calor,por lo menos yo asi lo sentía y venga a dar pedal.En esos momentos es cuando la bici adquiere ese toquee espiritual e introspectivo en el cual intentas despistar el sufrimiento pensando en las cosas más estúpidas ( a mi me pasa) y asi poco a poco vas remontando la cuesta.De nuevo reaparece al que vamos a seguir llamando el otro,por que no sé su nombre,y poco a poco vamos terminando la ruta,sufriendo mucho los últimos metros.

Llegamos a Fonsa de nuevo,y después de comentar con todos un auténtico éxito, todos los dhgs enteros,rápidos,o enfermos *

Menciones especiales a Pablo que llego segundo,y a las chicas Fátima y Maite,a las cuales hay que felicitar por hacer los 40 y pico km (aunque sin querer)  *Tros haciendo alarde de su hombría decidió hacer la ruta sabiendo que estaba enfermo. Después de una ruta así una duchita caliente,unas fabes con jabalí( que no kiere decir en compañía de Jor) y un poquito de ternera asada y ya solo pensando en la siguiente que se comenta serà Quiroga.

Un placer chicos pertenecer a una peña tan caralluda como vosotros ! Pd.prometo aprender el nombre de “el otro”.

 

Descenso O Xalo 2014

El pasado fin de semana el club dhgTEAM se ha desplazado a disputar el descenso de O Xalo del Open gallego.

Alex, rider conocido con Rocky en los dhgs que corre en la categoría Junior, nos cuenta sus impresiones:

– ¿ Cuáles han sido tus sensaciones en esta carrera?

El tiempo no estuvo de nuestro lado, los circuitos con barro  y los nervios en la salida eran terribles, pero hice las bajadas “a tope”.

 

– ¿ Qué te ha parecido el circuito?

Me ha parecido un circuitazo, he disfrutado mucho.

 

– ¿ Cuál ha sido tu parte favorita?

La trialera antes de meta !!

 

– ¿ Qué tal el ambiente, público y riders?

Muy buen rollo con todo el mundo, el público en carrera no se si me conocían o no, pero gritar me gritaban todos.

 

– ¿Qué te ha parecido la clasificación en la carrera?

Me fui muy contento con la clasificación y por la gran compañia de mis amigos y compañeros de equipo.

A continuación podedes ver un on- board dun dos entrenos de Alex ( Rocky) semanas antes do evento:

V Ruta Medela 2014

Domingo 16 de marzo de 2014 ás 7:30 da mañá partimos varios membros deste gran club dirección San Ciprián para realizar este roteiro tan esperado e desexada “V ruta da Medela” , un roteiro con carácter endurero que chama moito nosa atención polo divertida q é. Tivemos algún pequeno contratempo co horario de saída…debido a que chegamos algo xustos o cal xa saes coa tensión polas nubes jajajajaja….ves a todo o mundo montado nas súas bicis preparados para partir nas súas naves a pedais..e vesche aínda quitando os gayumbos para poñerche o culotte e demais pezas… jajajaja… bo o importante é que saímos mais menos á hora prevista…..o roteiro constaba de bo desnivel …subidas durillas pero que pensando no q vén despois sóbense con mais ganas. Chegabamos á 1a baixada, antes dela un bo avituallamiento e moi completo , hai q deixar constancia de que a organización perfecta e demostran currárselo moi ben para que gocemos o máximo nun evento como tal, baixadas moi limpas e todo ben sinalizado. Transcorrida a 1a baixada como nooo …..sufro unha avaría, cambio roto por unha cana filla puta… jajajajaja….grazas a ” papitoury” gran tipo que en toda ocasión que coincidimos e rompo algo, o esta ahi para solucionar o problema e poidas dalgunha maneira continuar…”grazas Toury” . 

A partir de aquí fáilleme súper dura o finalizar o roteiro posto q non tiña moita opción de desenvolvemento nas subidas…piñón fixo e prato fixo era dalgunha maneira a opción que me permitía a gran solución que me prestaba o meu amigo, o cal podedes apreciar en fotos recoméndovolo levar na mochila..ocupa pouco e case non pesa …e o máis importante sácache do gran apuro de non quedarche súper tirado. Víñaseme á mente o marcar o número de teléfono que me levaría a regresar ao comezo, pero á beira destes cojonudos compañeiros éntranche ganas de continuar como sexa. Deixando atrás as avarías e contratempos continuamos o roteiro gozando do día con bo clima e terreo agradecido.

Baixo o meu punto de vista e creo q o resto opinando igualmente ..a 2a baixada impresionante.. súper divertida…único inconveniente que se fan curtas… jajajajaja … pero moi chulas. Acabamos o roteiro para logo pegarnos unha duchilla, nós e tamén ás nosas compañeiras de expedición e logo meterlle ao corpo uns bos bolos preñados …..empanada e tortilla cun cafelillo de pucheiro, algo de faladoiro e de volta pa casa xa comentando e esperando o próximo evento.

Ruta Cocido BTT Lalin 2014

Levantámonos o domingo pola mañá con ganas tolas de darlle aos pedais pero tiñamos unha hora e media de viaxe, o traxecto ata Lalín auguraba un sol de xustiza xa que atopabamos claros e tamén bancos de néboa. Unha vez en chegado ao “LALÍN AREAS” recollemos os dorsais e o chip , no meu caso o 65 de 89 participantes, e á saída un bo chocolate calentito para acougar ese frío de primeira hora, riquísimo. Ás 9:30 convócannos na saída, pero era unha saída neutralizada, leváronnos polo pobo ata a zona onde supostamente é o punto centro de Galicia onde darían a saída do roteiro. Unha vez arrincada o roteiro sácannos fóra de Lalín por asfalto ata os 3 ou 4 Kms, onde intuïamos que iamos pasar calor debida a que todo estaba despexado. Unha vez deixada a estrada asfaltada desvíannos por un camiño, víase que non iamos sufrir co barro, camiños secos ( Case, algunha trampa había) xa que aos 500 metros había unha charquita e a xente xa protestaba porque se ensuciaban as enaguas, je je je je, e esquivando polos laterais peraltados.

Sobre as 11 se nublouse, non facía calor xa que o sol estaba tapado polas nubes e nin cara a frio, unha temperatura ideal para realizar o roteiro. O roteiro en se era un rompe pernas de sobe, baixa, sobe, baixa, ramplas pequenas de entre 1 e 1.5Km fóra dunha rampla duns quilómetros algo empinada, e baixadas onde había de todo, desde pistas con surcos de haber riadas , pistas planas ,algunhas pasaban por un túnel e xusto ao saír un desvío cara á esquerda cun repecho de 300 m que nos collía de sorpresa. Ou unha baixada cunha curva cega cunha piscina onde a bici case quedaba freada. Non houbo moitos incidentes iso se houbo uns 23 abandonos, o roteiro era dura e esixente tanto coas bicis como cos riders. 
No meu caso no Km 28 nunha das baixadas as pernas víronseme abaixo, e durante 6 kms sufrín ata que recuperei, non do todo pero o suficiente para acabar e no último tramo darlle algo de cana para chegar . Dicir que neste roteiro estivo Alvaro Piñeiro, Ezequiel Mosquera e Alex Marque Porto onde chego primeiro con 2:49:09 , a un minuto e pouco Alvaro Piñeiro e Ezequiel (con problemas cunha roda que lle perdía aire e que de cada 15 min paraba a darlle aire) a uns 15 min.
Despois do roteiro agasalláronnos cunha boa comida típica da zona, un bo cocido, coa súa sopa de cocido, morro, orella, chourizos encebollados e normais, nabizas, perdigones do dobre cero,filloas, touciño entrefebrado, etc. Coa súa sobremesa ( marmelo con queixo) e cun bo café de pota cos seus correspondentes licores.