I Circuito Enduro BTT Concello Gondomar

Dos semanas después de asistir la segunda prueba del Open de España de Enduro (la Big Ride) en Tui, los DHG´s nos dirigimos a la otra cara del monte Aloia a participar en el 1º circuito de Enduro Concello de Gondomar, organizada por el club ciclista Bici Verde. La prueba constaba, como viene siendo habitual, de 5 tramos cronometrados y un total de 32 kms, con una pequeña variación, el orden de salida se invertía de menor a mayor. Que a mi modo de ver resulto bastante interesante y a tener en cuenta para otros eventos.

Llegamos el sábado por la mañana para poder ver varias veces los circuitos, ya que esta vez los entrenamientos eran libres y se podían hacer los remontes en furgoneta. Conclusión: ¡Lo gozamos todo el día! Los tramos, a pesar de ser bastante físicos, eran muy completos. Un par de calzadas romanas, senderos llenos de peraltes, alguna que otra trialera, pasos estrechos, zigzags larguísimos que te obligaban a mantener la concentración, si no querías probar el suelo. Todo ello sin zonas extremadamente complicadas que te hiciesen sentir que te estabas jugando el físico.

Después de visualizar los TC,s nos fuimos al hostal. Duchita, preparamos las bicis y nos fuimos a tomar unas Voll-Damm, por insistencia de Mr. Vega, y a dormir.

A la mañana siguiente, y al levantarnos descubrimos que estuvo lloviendo toda la noche. Lo que nos llevó a comenzar la carrera  sin saber muy bien lo que nos íbamos a encontrar.

El terreno convertido en un auténtico barrizal, nada que ver con el grip espectacular del día anterior. Poco a poco fuimos solventando los tramos, por suerte con pocos percances, salvo el de mi hermano Álvaro que rompió el cambio en el TC2, lo que le obligó a retirarse. 

Lo demás conseguimos terminar la prueba, Iván de la Vega 21º (master-30), Rivera 15º (Master-30) y yo 3º (master-30) después de 10 años sin subirme a un pódium.

 

En resumen un circuito muy recomendable para todo el mundo, que nos obliga a repetir para próximas ocasiones. Al igual que el hostal Norna donde el trato fue estupendo.

9ª Ruta BTT A Ferrolterra

Día nublado ameazando auga.

Estamos en representación do DhgTeam: Antonio Toury “brother” mais eu (Ruben).
As 9 en punto salimos en “manada” e os 2 Km aprox. xa había pelotera; e non había nada…

Ruta con subidas técnicas con moita pedra e baixadas guapas, foi un sube baixa sen parar e polo tempo que levo indo a esta ruta, a de hoxe foi a mellor sin duda algunha.

No Km 10 +- o buje de Toury deixou de transmitir a forza das suas pernas a roda traseira, despois de acompañalo uns cantos metros hasta un cruce de carreteras, alí puxo o punto final a ruta e a mi non me faltou nada tampouco……saliume o usillo da válvula volando……e gracias a vista de Toury puiden seguir.

Quixera que virades o segundo avitualliento…isotónica, barritas, naranjas, plátanos, peladillos, pastelitos….para ser perfecto solo lle faltaba a 1906 e o preñao.
Nos últimos Km caeu unha boa tromba de auga e o terreno xa estaba bastante pesado.
Foi un bon día de puro Btt, lastima o de Toury que non puido disfrutala.

Pd: Recomendo facela, moi entretida, é o estilo de ruta que nos gusta os Dhg’s.

 

III DH Lambespiñas Marin 2014

Empezamos el finde bajando el circuito andando para ver como estaba encintado y mirando las mejores líneas posibles.

Durante los entrenos, empezaba bien, aun atrancándoseme enteras un par de zonas. Según iba haciendo bajadas me iba notando cada vez más cómodo.

Nos fuimos al hostal con los fenómenos del club a descansar tras la jornada de entrenos.

El domingo, la primera bajada de calentamiento me note genial, hice un par de bajadas más y al ver que me notaba mucho mejor que el sábado decidí parar y comer temprano, ya que me iba con buenas sensaciones para las mangas.

El circuito se rompía mucho y el calor era sofocante..

La primera transcurría bastante bien, tirándome asegurar un poco. La segunda me tiré confiado en mí mismo, sabiendo que lo podía hacer bastante bien… Empecé la bajada muy bien hasta que tuve un sustito en una curva de derecha e intente ir fluido … lo conseguí aunque tuve un par de fallos en los que en los entrenos había tenido problemas pero aun así mejore 5 segundos respecto a la primera manga.

 

Ninguna caída en todo el fin de semana y tal como es este circuito ,que un mínimo fallo te vas al suelo, así finalizaba el buen finde con los cracks dhgs a tope, me quede con muchas ganas y quiero que llegue ya la siguiente gaaaaass

 

Open de España Enduro – Big Ride Tui 2014

Este pasado fin de semana se celebró en Tui la segunda prueba del Open de España de Enduro, la Big Ride, a la que los DHG´s asistimos con una representación menor de la esperada, debido a las ausencias de última hora de Rivera y Dani.

La prueba constaba de 42 km con 5 tramos cronometrados y con 2.100 metros de desnivel positivo a través del monte Aloia, es decir, recorrido muy duro pero a la vez muy vistoso y divertido.

El sábado comenzamos temprano ya que, los remontes a motor no estaban permitidos por la organización, lo que obligaba a pegarte una buena paliza para reconocer los tramos, no dejándote muy fresco para el día siguiente. A pesar de la prohibición, el desfile de furgonetas y furgones por el monte Aloia no paró en todo el día. Lo que llevó a la organización a sancionar a  5 o 6 corredores, entre ellos el portugués Ze Borges, penalizado con 10 minutos, alejándolo del podio después de marcarse unos tiempos espectaculares. Aunque sospechamos que no fueron los únicos que subieron sin sudar la camiseta.

El domingo por la mañana comenzamos la andadura desde el centro Tui, donde nos esperaban 5 tramos de enlace, rondando la hora todos ellos menos el último que era un poco más corto. En el  TC1, el Jabalí, un tramo bravo, muy técnico y con mucho desnivel (el nombre le viene al pelo ya que me recuerda a un DHG muy bravo también), tanto Mr. Vega como yo probamos el suelo tudense, sin daños que lamentar salvo alguna magulladura y alguna que otra abolladura más en las Mavic de Iván.

Los demás tramos eran mucho más fluidos y físicos, sobretodo el TC4  que, para mí, fue el más completo y bonito. Lleno de peraltes, badenes, zonas boscosas muy divertidas y alguna que otra subida pestosa en medio del TC que te recuerda que para endurear hay que entrenar.                 

Aunque no hubo averías mecánicas importantes, salvo la de Pablo que tuvo un pequeño problema con la transmisión. Hubo otras de tipo muscular, los famosos calambres, debido a calor y a la exigencia de la prueba, que tanto a Tros como a mí nos hicieron los remontes un poco más duros, pero que por suerte nos dejaron terminar.

La Big Ride de Tui es el Enduro más importante, prestigioso, reconocido, el de más nivel, el más duro, etc. del calendario gallego. Pero no por ello el mejor, ni el más divertido para mí (¡Santa forever!).

En definitiva, un fin de semana muy guapo. Disfrutando de un entorno espectacular, haciendo lo que nos gusta, pero sobre todo en buena compañía (a pesar de las ausencias), que me dejaron muy buen sabor de boca y con ganas de que llegue la siguiente andadura DHG.

Cabreiroa Enduro Race Montefaro 2014

Este domingo nos fuimos una buena representación del dhg al enduro que organizaron estupendamente los compañeros del Club do Mar de Mugardos, nos pegamos un buen madrugón para salir rumbo al que era mi primer enduro del año ya que en Vigo no pude salir por una avería de última hora.

El viaje fue bien, pero al llegar a Mugardos nos encontramos con Pablo  que se acercó con la furgo en marcha, tocó el remolque y…. se soltó el carrito con las bicis!! Vaya manera de empezar el día…..  Menudo susto nos llevamos pero al final quedó en eso solo un susto.

Al llegar nos encontramos con los otros dhgs que ya estaban allí, nos preparamos y salimos a por el tc1, era un tramo en el que tenía muy claras las trazadas , una vez terminado me dicen que tengo el scratch aunque casi no me lo creo, no me había notado tan rápido pero me había salido todo bien, parecía que el entrenamiento invernal había funcionado…  luego dos mejoraron mi tiempo pero aun así estaba muy ilusionado con un tercero scratch. Al mirar después la clasificación veo que Rubén Vázquez estaba segundo master  y Javier Poyatos noveno master , estaba muy emocionado  al ver tres dhgs entre los diez primeros master, lo estábamos haciendo bien.

En los otros tramos intente hacerlo lo más rápido posible sin cometer ningún error que acabara en caída o avería  ya que quería acabar si o si, y fueron saliendo  bien solo algún pequeño susto, mientras tanto por detrás los demás dhgs lo seguían haciendo muy  bien.

Cuando remontaba para hacer el tc3 pude ver y animar a los demás dhgs  a Pablo, Tros, Poyo, Orbeatis, Dani, Adri, Oscar y Rubén Armesto al cual le gritaba para que frenara pero no me hizo caso ninguno iba en la llama y me parecía que no podría entrar en la curva pero al final después de una buena ida consiguió seguir muy bien levantando un “oooh” entre la gente que estábamos allí.


En el tramo final no me salió muy bien ya que el que llevaba delante me iba levantando polvo y no me podía acercar a el entonces se me escaparon algunos segundos.

Pudimos acabar casi sin averías, Orbeatis perdió un tornillo de una biela y se retiro,  solo hubo que lamentar una caída de pequeñas consecuencias de pablo aunque  pudo continuar pero  perdiendo mucho tiempo y Óscar pago su poco rodaje con unos molestos calambres que le impidieron continuar.

Una vez terminado todo publican los tiempos y me entero que estoy segundo master (aunque Orbeatis me lo llevaba diciendo un buen rato y era como si no me lo quisiera creer) estaba super contento y marche corriendo a la furgo para coger la camiseta del club y subir con ella al podio,  Rubén quedo a escasos seis segundos del podio, hubiera estado bien dos dhgs en el podio, Poyo termino séptimo master el loco de  De la vega de dieciséis master,  pero lo que realmente cuenta es que nos pasamos un buen finde de enduro todos juntos y con un monton de historias para contar y sin ninguna averia o lesión grave.

Faltaron muchos dhgs que me gustaría que hubieran venido a compartir este día de enduro con nosotros pero de quien más nos acordamos y que esperamos ansiosos que vuelva a estar con nosotros en estas aventurillas y que siempre transmite ese buen rollo que lo hace único es …..ese Tito de Rábade!!  Que tiene un  ….on  jajaja

Próxima cita el 24 y 25 de mayo en la Big Ride de Tui!!

 

101 Peregrinos 2014

El viernes salimos para Ponferrada a última hora y llegamos al centro comercial El Rosal, donde ya se palpaba el ambiente ciclista, me quedé flipado por la gente que había. Nos fuimos a cenar, a preparar la bici y a descansar.

Me levanté a las 7,desayuné y fui corriendo a coger sitio de salida. A las 8.15 ya había unas 60 personas, cogí sitio lo más adelante posible… por fin llegó la hora, dieron la salida. Veo que en vez de ir para adelante voy perdiendo puestos pero al salir en el tramo neutralizado por la ciudad me puse detrás del coche neutralizado después de unas rotondas que me dieron la vida y después de esto a sufrir por los viñedos para arriba, coger rueda bueno y que no pongan pie a tierra para no perder puestos.

Primeras bajadas, primeros problemas la gente muy pasada y con miedo de que me llevaran por delante. Pero al paso de los km se dipersaba la cosa hasta que llegó el primer test, la subida a San Pedro de Trones superada, pero regulando, primera bajada y única algo técnica en 3 zonas, pero superado.

En el km 65 pájara histórica y a tirar de cabeza suave, regulando. Por fin llego a las Médulas y vi que pasó lo más duro pero quedaba el castillo, pero fui llegando y por fin alcancé Santalla en dónde estaba Fátima esperándome con una cocacola que me dio la vida y para Ponferrada. Aún quedaban un par de subidas pero llegué  superando mi espectativa personal.

Una carrera muy bonita y dura a la vez.

Open España DH Morata de Tajuña

El viernes tocó madrugar para salir hacia Morata de Tajuña, la 3a prueba del Open de España, nos fuimos 4 corredores gallegos en una furgo, un largo camino para cambiar la lluvia por un sol impresionante.

Llegamos a las 5 de la tarde, y nada más llegar me decidí a subir a pie el circuito y mirar bien las trazadas mas rápidas para el domingo ir a gas trazando lo mejor posible, me encontré con un circuito muy rápido/físico y a la vez muy técnico en zonas.

El sábado, las colas eran enormes, y aproveche el día todo lo que pude para bajar, con los colegas dándole trabajo a los fotógrafos, que la verdad estaba el descenso lleno!!!

Domingo por la mañana:

Un aburrido despertador sonó a las 7:00, que rápidamente me hizo levantarme a desayunar y poner la bici a punto para a las 8 poder hacer dos bajadas de calentamiento.
A las 11 tocó bajar, los nervios estaban presentes, pero sabía que mi cuerpo quería quemar adrenalina, así que muy decidido me tire asegurando una buena clasificatoria sin caerme y cuando llegue abajo los tiempos estaban apretadísimos!!!
Ya la 2 manga decidía todo y a por eso fui, lo di todo de mí, casi me voy por la arbolada pero logre seguir encima de la bici llegando abajo 10 elite y 23 scracth.

Agradecer a la organización todo el trabajo realizado para poder llevar a cabo una carrera tan bien organizada a pesar de la guardia civil querer cortar la carrera por antojársele sin más…. Y enhorabuena a todos los patrocinadores por colaborar con este carrerón y a los fotógrafos por darnos la oportunidad de llevarnos recuerdos a casa!!!

Nos vemos en la próxima carrera.

KDD Freeride Naron 2014

El pasado domingo día 27 tuvo lugar la KDD Freeride Naron en Montefaro (Ferrol) con un circuito renovado ya que lo estuvieron amoldando y mejorando para la carrera del gallego que será próximo día 11 de octubre.

Es un circuito rápido divertido con mucho flow unos peraltes que casi llegabas con el hombro al suelo (yo hasta llegue a rozarlo y a caer jejeje) y con saltos muy bien hechos y dispersados, donde todos los riders los pudieron hacer ya que la dificultada no era alta.

La acogida a la hora de la comida fue muy buena ya que nos tenían preparado para comer unos deliciosos callos, un buen jamón asado …  Se disfrutó de un buen ambiente y compañerismo y compartimos opiniones sobre el circuito y sobre el mundo de las bicis.

Para los Freeride Narón  enhorabuena y muy buen trabajo con el circuito y seguir preparando estas quedadas.

I Ruta BTT Feira do viño de Quiroga

Es Sábado 19 de Abril.
Quedamos para cargar las bicis a las 8:00 en el bajo de Gusi; estamos Rivi ” El Presi”,  De la Vega ” El destructor”, Dani Begonte “El que no tiene rastas”, Pablo “El ralero”, y yo.

Falta Ruben “El bombero” que aun no llegó.

Llamada telefónica entre De la vega y el bombero:

De la vega: Donde estas???
Bombero: Estoy en el Erosky
De la Vega: Vente por aquí, por allá luego izquierda, derecha y ya nos ves.

Por fin………jajajajaja. Arrancamos.
De camino a Quiroga en la furgo….cuento de aqui , cuento de allá, risas  y de repente “El presi” comenta con “El bombero” un vídeo de las enduroworldseries, que le molaba meter en Sarria una especie de boony haciendo no se que….con la inercia de la bajada para subir a un penedo……..y le salta De la Vega; pero tu estas loco o qué!!!!……risas..jajajaja.
Presi deja de ver vídeos Pro….jajaja
Llegamos a Quiroga, se unen dos colegas de De la Vega, bajamos las bicis, recogemos dorsal y para la salida.
Hasta este momento estuvimos juntos…..a partir del Km 2 ya no les vi pelo…..mi pensamiento; “ala tirade carallo a ver se reventades…jejejejjejejej”.
Hice la ruta solo, estos Dhg’s me abandonaron…jjejjejeje……perdono pero no olvido…jejje.
Valla 5 fieras, están como toros.

Ruta diferente a otras ediciones en Quiroga, senderos currados , subidas largas, etc…personalmente me gustó.
Ellos hicieron la larga, yo la corta.
Llego a la meta y ya veo  las bicis en el remolque……….

Moraleja: “Si quieres andar …..has de entrenar”

Nos vemos en la siguiente!!!!!!

Open de España DH Vigo – Black Side 2014

O sábado 6 arranquei para o Vigo Bike Contest, unha das carreiras do campionato de España 3 veces WC.

Adestrei todo o día sen ningun contratempo. Un circuíto bravo, moi bravo no que ás veces che esquecías da dificultade, soltaba os freos e a gas…

O domingo , dia de carreira, esperto desde as 7 por culpa dunha averia no coche fun aos adestramentos sen almorzar e no segundo remonte quedei arriba onde vin a varios riders bos quentando.

Unha das partes que máis me gustou, era una unha zona de raices que había tras un salto.

Saía ás 10:59 e eran as 10:30 e arriba sen almorzar…. Chegou a miña quenda, saín e caín 3 veces na manga clasificatoria facendo un mal tempo .. indo á carreira chámanme da grua de que lle baixe o coche polo que decidin non correr.

Aínda así mo pase xenial na clasificatoria e durante os entrenos. Un gran evento cun publico moi animado e uns riders moi adestrados.