DH Kamikaze – Marin 2014

A pasada fin de semana os dhgTEAM achegámonos a unha das probas que tiñan preparada o club KAMIKACES C.D en Lago Castiñeiras (Marín). Atopámonos cun circuíto moi cambiante divertido polo barro pero complicado facelas do tiron sen fallar un pouco. Tiven un par de caidas en toda a fin de semana sen importancia. Os entrenos desenvolvéronse con normalidade, deixando bastante marxe entre os corredors debido a que pola gran cantidade de barro podiámonos/podiámosnos quedar parados en moitos sitios. E ao ser un circuíto onde a trazada era a mesma para todos excepto un par de lineas era complicado pasar. O ambiente en xeral foi moi bo. Foi un finde divertivo cos rapaces do club que son unha xente espectacular.  Facer mención especial ao 3º posto ELITE. Parabén Lustres!!
 

1ª Ruta cicloturista dos Lobos da Fonsagrada

Érase una vez un presidente que montó un grupo de wasap de la hostia, en el cual nos encontrábamos los dhgs participantes y posibles candidatos este evento al cual nos referiremos en sucesivas ocasiones, con el cual se suelen agilizar este tipo de encuentros en los que participan más de dos.

Todo fluía, bromas, que si kedamos a la 6 , que si a las 7,  jijiji ja,ja….bromas…fotos….resumen de Orbe de la ruta…… de todo. Un grupo como los que tienen k ser!!!………. Digo esto del wasap por que me parece significativo, dado que basado en lo que se va hablando a lo largo de ese periodo wasapil previo a la ruta dos lobos,se basó el transcurrir de la prueba.

El día 6 llegó y allí nos presentamos, Fonsagrada,13 ( corregirme si no es así) dhg riders con sus monturas, en la búsqueda del lobo,caperucita ya estaba allí!

Típicos quehaceres previos,dorsal,risas,encuentros,saludos,etc y pasamos a temita. Salimos y a ferro pabaixo todos, casi todos en cabeza, y quería correr más que X.

Primer percance, Presi trilla de atrás,( yo queriendo sustituir a su Escudero me quedo con él,error!!), reparamos pronto y palante con más ímpetu aún si cabe, escogiendo el lado malo de la pista pa adelantar lo máximo posible y …. sorpresa! Rivi trilla otra vez!!!Yo de guay vuelvo a esperar con él,reparamos y….. misma estratégia!! ferro a tope!!!

Bajamos un poco más y…… cable de cambio de Rivi roto, que te den por culo presidente k kiero fabes!!!!! y allí kedó!. Tiro solo y a todo lo que puedo por lo que yo considero la mejor parte de la ruta ” el camino de la república “. ,(antes ni me diera tiempo de fijarme,12 km pabaixo…. a ver quien mira pa los laos!!).

Un camino guapisimo que transcurre por un desfiladero natural de la hostia……..de repente! obús Rivera reaparece como un tren!! Había reparado y ya estaba otra vez ! Tira,tira,tira y en el 2º avituallamiento el siguió y yo paré.

Bebí y reanudé la marcha esta vez con la compañía de 2 dhgs distintos. Comentaros que la ruta consta básicamente de dos subidas ,esta la primera de unos 11 km y otra después de bajar otra vez al río de unos 9,ya para terminar .

Esta vez en compañía de Miguel y otro rapaz que no conocía ascendíamos el primer puerto,esta vez fue Miguel quien queedó atrás mientras que nosotros alternando posiciones conseguimos coronar.

Después de esta subida,como no,una gran bajada,digo grande más bien por larga que por divertida,la cual ,precedía a dos nuevas sorpresas,otro avituallamiento de la hostia,( según comentarios posteriores,todos dábamos vergüenza alli ,parecía que no habíamos comido nunca ) la traca final,la otra subida.

Calor,hacia mucho calor,por lo menos yo asi lo sentía y venga a dar pedal.En esos momentos es cuando la bici adquiere ese toquee espiritual e introspectivo en el cual intentas despistar el sufrimiento pensando en las cosas más estúpidas ( a mi me pasa) y asi poco a poco vas remontando la cuesta.De nuevo reaparece al que vamos a seguir llamando el otro,por que no sé su nombre,y poco a poco vamos terminando la ruta,sufriendo mucho los últimos metros.

Llegamos a Fonsa de nuevo,y después de comentar con todos un auténtico éxito, todos los dhgs enteros,rápidos,o enfermos *

Menciones especiales a Pablo que llego segundo,y a las chicas Fátima y Maite,a las cuales hay que felicitar por hacer los 40 y pico km (aunque sin querer)  *Tros haciendo alarde de su hombría decidió hacer la ruta sabiendo que estaba enfermo. Después de una ruta así una duchita caliente,unas fabes con jabalí( que no kiere decir en compañía de Jor) y un poquito de ternera asada y ya solo pensando en la siguiente que se comenta serà Quiroga.

Un placer chicos pertenecer a una peña tan caralluda como vosotros ! Pd.prometo aprender el nombre de “el otro”.

 

Descenso O Xalo 2014

El pasado fin de semana el club dhgTEAM se ha desplazado a disputar el descenso de O Xalo del Open gallego.

Alex, rider conocido con Rocky en los dhgs que corre en la categoría Junior, nos cuenta sus impresiones:

– ¿ Cuáles han sido tus sensaciones en esta carrera?

El tiempo no estuvo de nuestro lado, los circuitos con barro  y los nervios en la salida eran terribles, pero hice las bajadas “a tope”.

 

– ¿ Qué te ha parecido el circuito?

Me ha parecido un circuitazo, he disfrutado mucho.

 

– ¿ Cuál ha sido tu parte favorita?

La trialera antes de meta !!

 

– ¿ Qué tal el ambiente, público y riders?

Muy buen rollo con todo el mundo, el público en carrera no se si me conocían o no, pero gritar me gritaban todos.

 

– ¿Qué te ha parecido la clasificación en la carrera?

Me fui muy contento con la clasificación y por la gran compañia de mis amigos y compañeros de equipo.

A continuación podedes ver un on- board dun dos entrenos de Alex ( Rocky) semanas antes do evento:

V Ruta Medela 2014

Domingo 16 de marzo de 2014 ás 7:30 da mañá partimos varios membros deste gran club dirección San Ciprián para realizar este roteiro tan esperado e desexada “V ruta da Medela” , un roteiro con carácter endurero que chama moito nosa atención polo divertida q é. Tivemos algún pequeno contratempo co horario de saída…debido a que chegamos algo xustos o cal xa saes coa tensión polas nubes jajajajaja….ves a todo o mundo montado nas súas bicis preparados para partir nas súas naves a pedais..e vesche aínda quitando os gayumbos para poñerche o culotte e demais pezas… jajajaja… bo o importante é que saímos mais menos á hora prevista…..o roteiro constaba de bo desnivel …subidas durillas pero que pensando no q vén despois sóbense con mais ganas. Chegabamos á 1a baixada, antes dela un bo avituallamiento e moi completo , hai q deixar constancia de que a organización perfecta e demostran currárselo moi ben para que gocemos o máximo nun evento como tal, baixadas moi limpas e todo ben sinalizado. Transcorrida a 1a baixada como nooo …..sufro unha avaría, cambio roto por unha cana filla puta… jajajajaja….grazas a ” papitoury” gran tipo que en toda ocasión que coincidimos e rompo algo, o esta ahi para solucionar o problema e poidas dalgunha maneira continuar…”grazas Toury” . 

A partir de aquí fáilleme súper dura o finalizar o roteiro posto q non tiña moita opción de desenvolvemento nas subidas…piñón fixo e prato fixo era dalgunha maneira a opción que me permitía a gran solución que me prestaba o meu amigo, o cal podedes apreciar en fotos recoméndovolo levar na mochila..ocupa pouco e case non pesa …e o máis importante sácache do gran apuro de non quedarche súper tirado. Víñaseme á mente o marcar o número de teléfono que me levaría a regresar ao comezo, pero á beira destes cojonudos compañeiros éntranche ganas de continuar como sexa. Deixando atrás as avarías e contratempos continuamos o roteiro gozando do día con bo clima e terreo agradecido.

Baixo o meu punto de vista e creo q o resto opinando igualmente ..a 2a baixada impresionante.. súper divertida…único inconveniente que se fan curtas… jajajajaja … pero moi chulas. Acabamos o roteiro para logo pegarnos unha duchilla, nós e tamén ás nosas compañeiras de expedición e logo meterlle ao corpo uns bos bolos preñados …..empanada e tortilla cun cafelillo de pucheiro, algo de faladoiro e de volta pa casa xa comentando e esperando o próximo evento.

Ruta Cocido BTT Lalin 2014

Levantámonos o domingo pola mañá con ganas tolas de darlle aos pedais pero tiñamos unha hora e media de viaxe, o traxecto ata Lalín auguraba un sol de xustiza xa que atopabamos claros e tamén bancos de néboa. Unha vez en chegado ao “LALÍN AREAS” recollemos os dorsais e o chip , no meu caso o 65 de 89 participantes, e á saída un bo chocolate calentito para acougar ese frío de primeira hora, riquísimo. Ás 9:30 convócannos na saída, pero era unha saída neutralizada, leváronnos polo pobo ata a zona onde supostamente é o punto centro de Galicia onde darían a saída do roteiro. Unha vez arrincada o roteiro sácannos fóra de Lalín por asfalto ata os 3 ou 4 Kms, onde intuïamos que iamos pasar calor debida a que todo estaba despexado. Unha vez deixada a estrada asfaltada desvíannos por un camiño, víase que non iamos sufrir co barro, camiños secos ( Case, algunha trampa había) xa que aos 500 metros había unha charquita e a xente xa protestaba porque se ensuciaban as enaguas, je je je je, e esquivando polos laterais peraltados.

Sobre as 11 se nublouse, non facía calor xa que o sol estaba tapado polas nubes e nin cara a frio, unha temperatura ideal para realizar o roteiro. O roteiro en se era un rompe pernas de sobe, baixa, sobe, baixa, ramplas pequenas de entre 1 e 1.5Km fóra dunha rampla duns quilómetros algo empinada, e baixadas onde había de todo, desde pistas con surcos de haber riadas , pistas planas ,algunhas pasaban por un túnel e xusto ao saír un desvío cara á esquerda cun repecho de 300 m que nos collía de sorpresa. Ou unha baixada cunha curva cega cunha piscina onde a bici case quedaba freada. Non houbo moitos incidentes iso se houbo uns 23 abandonos, o roteiro era dura e esixente tanto coas bicis como cos riders. 
No meu caso no Km 28 nunha das baixadas as pernas víronseme abaixo, e durante 6 kms sufrín ata que recuperei, non do todo pero o suficiente para acabar e no último tramo darlle algo de cana para chegar . Dicir que neste roteiro estivo Alvaro Piñeiro, Ezequiel Mosquera e Alex Marque Porto onde chego primeiro con 2:49:09 , a un minuto e pouco Alvaro Piñeiro e Ezequiel (con problemas cunha roda que lle perdía aire e que de cada 15 min paraba a darlle aire) a uns 15 min.
Despois do roteiro agasalláronnos cunha boa comida típica da zona, un bo cocido, coa súa sopa de cocido, morro, orella, chourizos encebollados e normais, nabizas, perdigones do dobre cero,filloas, touciño entrefebrado, etc. Coa súa sobremesa ( marmelo con queixo) e cun bo café de pota cos seus correspondentes licores.
 

DH Sant Andreu de la Barca 2014

Este venres despraceime a Sant Andreu, xunto ao equipo Club Ciclista Coruxo, unha dura viaxe en coche para iniciar a 1 proba do open de España. O venres mirouse o circuíto a pé, e probáronse 4 zonas para probar a nova bici, Scott Gambler 20 miúdo maquinón, moi estable e manexable. O sábado o ambiente era propio dunha carreira,400 riders, xente sacando fotos e animando….circuíto moi rápido e moi roto, onde os bos pilotos conseguían baixar tempos. Xa a domingo levantámonos ás 6 da mañá para poder facer manga de entrenos ás 7.

Na 1 baixada probando tempos nunha curva tócome o pedal no chan e me cai torcendo unha biela, asi non empecei moi ben o día, xa que na clasificatoria caín en meta, tendo un intermedio moi bo que me colocaba entre os 25 primeiros elites, moi tranquilo tírome na 2 manga moi forte a por un bo tempo, desafortunadamente, rebentei de alante e así acabou a carreira para a miña. Polo menos vimos para casa cun 3 podio de Rosi Martínez. Moi bo ambiente, moitos amigos, e mirando a próxima carreira con mellores expectativas.

Vigo Bike Contest 2014

Esta fin de semana pasada, comezaba a tempada de enduro co vigo bike contest e que mellor maneira de poñernos a proba aos meus compañeiros dhgs e a min mesmo, que con este pedazo de evento ben organizado, con bo ambiente e con moita xente tanto nos eventos como de público pese ao mal tempo, pero contra iso non se pode loitar xa que o clima é autónomo e vai ao seu rolo. A proba constaba de cinco tramos cronometrados, que ao final do dia quedaron en catro, xa que a dirección de carreira decidiu anular un deles por atoparse impracticable,dicir que polo menos para min foi unha boa decisión xa que con eses catro tramos, as súas ligazóns, a auga-choiva e o choco-barro fíxoseme durísima a proba, de feito foi o enduro máis duro que corrín ata o dia de hoxe. Deixando aparte o tema climatolóxico este ano houbo dous tramos especialmente duros o numero dous o foxos trail que tiña unha ligazón moi moi xusto no cal moita xente penalizou e que era non moi técnico pero de moito pedaleo, no que era necesario coñecelo ben para poderche dosificar. 
 

Outro tramo durísimo foi o tres, o chamado churrasco que era o máis longo dos catro, máis de 10 minutos pedaleando entre cortados, peraltes,zonas de pedaleo, moito barro, pedrolos,auga por milleiros e demais obstáculos naturais para rematalo cun remonte de máis dunha hora que nos levaba ao cuarto e último tramo, o world cup, que transcorre por parte do trazado da Copa do Mundo de DH que se celebrou en Coruxo hai uns anos. Para o meu o tramo máis bonito e con mais flow do enduro e por suposto o meu favorito. En conclusión foi o enduro que máis satisfacción achegoume, ao finalizalo pola dureza da proba. Quero dar o parabén á organización do evento e por suposto a todos os enduretas que participaron.

Travesia Artabra 2014

O pasado 23 de Febreiro, decidín afrontar o primeira maratón do ano, a Travesía Artabra, organizada polo CC Riazor, con 80 kms e 2500 m de desnivel acumulado. Había a opción curta con 48 kms e 1200 metros de desnivel, chamada a Pedalada, pero como no meu calendario 2014 teño apuntadas os “101 kms peregrinos” e “Os 10000 do soplao” pois non era mala idea ir afacendo as pernas a certas kilometradas asique……….a por a Travesía!!! O roteiro transcorría polos montes da Zapateira, Santa Leocadia e Ou Xalo. Tomamos a saída ás 9:00 desde o pavillón de Tarrio, Culleredo. A mañá non ameazaba choiva e a temperatura era moi boa, dia perfecto para facer gala do meu novo equipamento Dhg!!!

No caixón de saída atopeime con Manu de MTC onde estivemos a charlar ata que deron o pistoletazo de salída, rodamos xuntos os 2 primeiros kms pero como a miña idea era facer o roteiro a un ritmo tranquilo pero constante e non quería lastralo, díxenlle que tirase!!……e gran acerto porque non lle vin pelo en todo o dia…. ji ji ji ji.

O percorrido foi bastante rompepernas, con subidas duras e baixadas bastante endureras para o meu gusto, nas que non che deixaban descansar nin un segundo. Como ” ralero” e rodador que son, despois de afrontar os primeiros descensos, deime conta que a falta de técnica que teño para superar os devanditos tramos, obrigábame a subir o ritmo nas subidas e nos escasos chairos que había porque era onde podia gañar tempo xa que existían dous puntos de corte onde non podias superar os horarios marcados pola organización senón querías que che desviasen ao roteiro curto. Un dos factores determinantes que máis temiamos todos despois de tantos e tantos dias de choiva era o “barro”, xa que a súa presenza dificulta bastante un roteiro destas características minorando a velocidade media e obligandote a aumentar o esforzo físico pero aínda que parecía incrible, excepto en dous ou tres sitios onde había grandes charcos de auga que asolagaban o camiño por completo, no resto do percorrido só había esa cantidade de barrillo que a todos os bikers gústanos e que és necesaria para gozar do mtb sen chegar a atoparse coa mítica chocolatada onde as rodas entérranse ata os bujes.

Aos poucos ían pasando os quilómetros e as forzas diminuindo, tanto que ao chegar ao quilómetro 70 empezaba a notar os típicos síntomas de ” pajarón” en toda regra onde os repechos parecían portos de primeira….entón me dí conta de que era hora de tomarse un xel e medio bidón de auga para superar os 10 últimos kms. Ás 6 horas e 45 minutos crucei a liña de meta con moi boas sensacións e con ganas de repetir o próximo ano. En resumo…roteiro esixente e pouco rodadora pero……moi bonita e ben organizada!!!!

I KDD FLYRIDERS LUCUS DH

El pasado fin de semana nos acercamos al monte de Pena Rubia en Lugo a la I KDD FLYRIDERS LUCUS DH

La quedada la dividiremos en tres partes: organización, circuito y ambiente.

Organización perfecta con remontes fluidos gracias a 4 furgonetas grandes, sin esperas y gran conducción por parte de los choferes (sin acelerones ni frenadas bruscas).

La comida muy buena, con una capa cerrada para que todo el mundo pudiera estar cubierto de aire y lluvia. Chorizos, costillitas, lacón cocido, pan, agua, vino, etc…

El circuito estaba perfecto, sin barro a excepción de una zona imposible pero muy pequeña. Todos los saltos con “regos” para el agua, bien hechos, con la tierra pisadita y sin polvo. Estaba encintado para que la gente no se perdiera.

El ambiente lo mejor, la gente encantada. Muy buen rollo, compartiendo experiencias y enseñando las bicis. Reencuentros de gente que llevaba tiempo sin verse. También apuntar que había avituallamiento, zona de parking y gente controlando el tráfico en la carretera. Organización perfecta que nos deja buen sabor de boca para la próxima KDD.

VII Ruta BTT Pico da Lebre, Foz

Cuatro mosqueteros fuimos a atacar la VII ruta Pico da lebre en Foz, bueno más bien a defendernos de ella y de nuestros contrincantes, pues cuando en una ruta hay dorsal y chip toma un matiz diferente.

Nunca hice una salida de una ruta a sprint, nos intentamos colocar delante pero en asfalto las 29 volaban y yo veia que me iba quedando atrás, a los dos Pablos ya los perdí de vista en el primer repecho, por suerte Rivera estuvo a mi lado, eso si cagándose en mi y diciendo que espabilara, pero no hubo forma y quedamos rezagados.

Una vez en el monte senderos muy currados entre árboles y dos grandes subidas con sus dos grandes bajadas. Rivera haciendo escandinavas todo el tiempo con llegadas triunfales en los avituallamientos, para poner las cosas claras.

Al terminar el monte apareció la playa. Tanto nos gustó que nos perdimos y terminamos arrastando las bicis por la arena, hasta que encontramos otra vez el camino que nos llevaria al paseo de la costa de Foz.

Nada más llegar nos recibe Pablo Casas, cambiado,  duchado y con una sonrisa.Ya llevaba una hora esperando, que maquina!

Otra ruta que tachamos de nuestro calendario, el siguiente reto Vigo Bike Contest