II DH Kamikazes – Marín

Este fin de semana se realizó la primera prueba del Open Gallego en Kamikazes. El circuito estaba en perfectas condiciones con zonas técnicas y rápidas. Los entrenamientos fueron bien, viendo las trazadas y con buen ritmo desde las primeras bajadas.

Primera manga clasificatoria, buena bajada fluido y sin cometer ningún fallo importante consigo acabar 2 sub23 y 3 scrach. 

Segunda manga final, la definitiva , una bajada muy parecida a la de la primera apretando algo mas en los pedaleos, fluido y sin ningún contratiempo y consigo bajar un segundo el tiempo de la primera manga.

Al final, 2º sub23 y 3º scrach por detrás de Aaron Caballero y Alejandro Camaño.

Muy contento y motivado para la siguiente carrera este fin de semana en Tarouca – Portugal.

Toyota IbericarAuto Enduro Mtb – Ponteareas

Dispuesto a correr mi primera carrera de enduro, salimos sábado desde Lugo Vega y yo hacia Ponteareas para participar en la Toyota IbericarAuto Enduro Mtb, allí nos esperaban 33km de recorrido con un desnivel de unos 1400m acumulados y 5 tramos cronometrados; una vez allí saludamos a los compañeros, bajamos las bicis, nos cambiamos y para arriba.

Echamos un vistazo a los tramos y nos encontramos con bajadas muy físicas con bastante pedaleo y algunas zonas técnicas que las hacían muy interesantes y a la vez duras; debido a una rotura en la penúltima bajada, me quedé sin ver el último tramo, cosa que no me disgustó demasiado, ya que el no haber entrenado nada y que a su vez los enlaces  se me hicieron durillos (a algunos participantes se les hicieron más livianos al hacerlos en furgo) me dejaron bastante roto y con pocas esperanzas de poder terminar el día siguiente. Recogemos dorsales, cargamos las bicis, nos vamos a comer y luego para la casa (salvo Roberto que se quedó con ganas de más y a la tarde aún fue hacer unas cuantas bajadas).

Domingo; nos levantamos, desayunamos y salimos hacia la carrera, con una baja ya que Román no se encontraba bien; los primeros en salir son Andrés y Kevin y a los 15min salimos Álvaro y yo, empezamos a subir y ya vemos que el enlace no era por dónde lo habíamos hecho el día anterior, el tiempo corre y aún queda un rato para la salida del tramo, llego con 1min de antelación, y sin tiempo a nada me dispongo a tomar la salida, concluyo el tramo sin complicaciones y nos disponemos a ascender de nuevo, este enlace ya estaba un poco más holgado y nos da tiempo a tomar un respiro antes de volver a bajar; primera zona delicada con piedra suelta y luego me toca apartarme para dejarle paso a Álvaro.

Ascendemos para el tercer tramo y bajamos sin complicaciones. En el cuarto tramo un corredor tuvo un golpe bastante feo y lo suspendieron (espero que no fuera demasiado grave y se recupere pronto). Casi una hora de parón a la salida del TC5 esperando a que llegara la ambulancia, charla con los compañeros y nos disponemos a afrontar el último tramo, pintaba mal la cosa, estaba frío, no había hecho ninguna bajada y por lo que escuchara parecía que iba a haber que pedalear bastante, a ver si no le estorbo mucho a mi compañero por lo menos,… empiezo a bajar, y tras dudar de por dónde era el recorrido en varios cruces (no había señalización o por lo menos yo no la vi) llego a meta, animar al resto de compañeros, y para el pabellón; entrega de premios, cargamos las bicis, un bocadillo y de vuelta a Lugo.

En resumen, contento de haber acabado la carrera y con muchas ganas de ir a por la siguiente.

VigoBikeContest 2015 Enduro

Día 15 de marzo 7:00am, playa de Patos. Aquí arrancaba la jornada de la que iba a ser la primera carrera  de temporada 2015, el día amanece soleado, raaaro! no para Vigo, si para el Vigobikecontest. Tras haber dormido bien y cenado mejor gracias a las delicias gastronómicas que preparo el chef “Ledote” (Alex Ledo) nos levantamos para desayunar y salir dirección Fragoselo. Una vez allí nos juntamos con el resto de compañeros del club Tros y Toury que como están a otro nivel ya no tuvieron que venir a entrenar la jornada del sábado.

Arranca la carrera, puntual como de costumbre aunque,  con la particularidad del orden de salida inverso, es decir, empezando por los dorsales más altos, no marcha atrás como está pensando algun@. A las 9:00 de la mañana arrancaba el dorsal 202, un poco más tarde lo hacían 2 jovenzuelos del club ciclista esmelle y un grupo de pulpillos ya no tan mozos pero con las mismas ganas de dar gas que un niño de 15 años, todos ellos compañeros de viaje. Entorno a las 10:00 de la mañana le tocaba la hora a la familia DHGTEAM, gran familia por cierto, de esas de las que aunque acabes de llegar te hacen sentir como si formaras parte de ellas toda la vida, eso sí me hicieron subirles las mochilas hasta la salida del T.1 A partir de ahí cada uno se hizo cargo de sus bultos. Debe de ser un tipo de ceremonia de bienvenida o algo parecido, o más extraño es que cuando se las devolví las empezaron a vaciar de material que “coincidentemente” a partir de ese momento ya no  iban a necesitar, bueno aun así llegamos a tiempo para prepararnos con calma, echar la meadita del miedo, sacar unas foticos con los amigos Lani&Makolvi y comentar las ultimas estrategias de equipo.

 

Salida tramo 1 “oso yogui” buena salida con calma consciente de que queda mucha mañana e intentando buscar el ritmo, aunque lo primero que encontré fue el suelo, una pequeña caída sin más consecuencias que unos segundos tirados por el suelo, intenté  montar lo más rápido posible y dejarlos allí con la intención de no volver a tirar más en lo que quedaba de tramo, a partir de ahí todo rodado hasta el final, una vez en meta unos minutos para coger aire, comentar impresiones y salimos en equipo hacia la salida del T2, solo faltaban Álvaro y de la Vega que tenían que solucionar algunos problemas mecánicos que pronto solventaron y se unieron de nuevo al grupo.

11:30 salida T2 “la castaña” Salida flojita sin conseguir ir a gusto en ninguna parte del tramo lo peor fue la zona llamada chernobyl, no sé si la radiactividad me nublaba la vista  o porqué carallo, pero los tocones se empeñaban a interponerse en mi camino, en la parte final aparece un doblado al que procuro avisar con el mayor tacto posible no fuera a ser que se enfadase, porque el Gaby es un tío muy grande y mejor tenerlo contento. Una vez en meta, lo de siempre y remonte hacia el tramo 3. Subiendo me encuentro a Pablito con problemas en el cambio y donde me doy cuenta que el mío también se empieza a quejar, lo aprieto sin mayor problema y seguimos subiendo, cuando veo que el propedal del amortiguador decidió abandonarme, empiezan las dudas de si va a aguantar o van a aparecerle otros problemas mayores como rebote perdida de presión.

Salida T3 “robabolsos” tramo con mucha inclinación al principio y una zona media rapidísima. Los primeros metros con la incertidumbre de si el amortiguador va a aguantar aunque a decir verdad rápido se me olvidó, algunos doblados después de la zona rápida sin que causaran ninguna pérdida de tiempo y una caída de Rivi en la parte final del tramo sin mayores consecuencias. Personalmente uno de los tramos que más me gusto junto al Oso Yogui, una vez en meta más de lo mismo y para arriba, nos esperaba el remonte más largo del enduro.

Salida T4 , “classictrail” tramo bastante rápido e intuitivo salvo un par de zonas. En mitad del tramo el cambio vuelve a dar problemas, una vez en meta aparece el problema, subo pensando si me dará tiempo a arreglarlo antes de la salida al t5, llego como con 10′ de margen y decido mecaniquear, al final sale todo rodado y solucionamos el problema con la ayuda de mis dhg,s.

Salida tramo 5 “worldcup” se acerca el final con la sensación de haber pasado una buena mañana en unos circuitos muy divertidos con un terreno en un estado inmejorable y rodeado de un ambiente espectacular. Última bajada sin mayores problemas y pensando en no liarla en los últimos metros.

 

Una vez en meta comentamos las anécdotas y esperamos por los resultados, cuando empiezan a parecer las primeras noticias de que hay podium DHG, tras la entrega de premios, bocadillazo en agacha a testa recomendación del amigo Pedro Dapena y vuelta para casa donde me esperabas tú, Maria Galindo. Gracias por apoyarme y animarme a ir a correr, siempre haces que sea todo más fácil.

Riders invitados inauguración Dirtjump Sarria – 4 de abril

Xa queda menos para a inaguración, non podedes faltar o próximo 4 de abril. Estes serán os riders convidados que nos deleitarán con saltos na zona dirtjump.

Nombre: Carolo Dirt (Miguel Guerrero)

Edad: 17 años

Procedencia: Vigo

Trucos: 360, 360bars, backflip, backflip bars, backflip x-up,  backflip taillwhip, taillwhip, 720.

Notas: Monto en mtb 24, me gustan los saltos grandes y me encanta ir a montar a sitios nuevos.  Mi mejor experiencia fue cuando fui a Barcelona a La Poma Bike Park.

 

Nombre: Daniel Ferreira Alonso

Edad: 23 años

Procedencia: Vigo

Trucos: No hands, cancan, nacnac, combos de 360, combos de backflip, frontblip, tailwhip... y ahora estoy con el doble backflip con ganas de plancharlo ya..

Notas: Llevo unos 8 años montando, la mitad de ellos metido en el DH. Ahora estoy con el dirt, park y street. Pero el dirt es lo que más me llena. He hecho también enduro y BMX.

Nombre: Iñigo Quirós Valverde

Edad: 17 años

Procedencia: Panxón

Trucos: Cancan, no foot, no hander, nacnac, tobogan, barspin, 360º...

Notas: Además del dirtjump me gusta hacer DH.

Nombre: Tomás Valderrama

Edad: 19 años

Procedencia: Salvaterra do Miño

Trucos: Blackflip, 360, barspin, x-up...

Notas: Me encanta tocar el piano y la guitarra, el snowboard y bucear pero lo que más me gusta es montar en bici con mi música y viajar por todos los rincones del mundo, a poder ser sobre dos ruedas! Siempre me encantaron las bicicletas, las motos y los deportes de riesgo. Comencé a montar con una bicicleta de muy mala calidad, pero al poco tiempo ya estaba tan enganchado que empecé a ir a Cromoly Shop a mejorar la bici, donde me han ayudado desde el principio, hasta ser mi principal sponsor en material de bmx. Ahora con la universidad y la música no hay tiempo libre, pero siempre que puedo cojo mi ipod y me voy a montar todo lo que puedo.

Nombre: Nacho Gómez

Edad: 20 años

Procedencia: Chile.

Trucos: Tailwip, bars, turndawn, no hands, backlip..

Notas: Actualmente Nacho podría decirse que es un soltero de oro sin compromiso con ganas de encontrar su media naranja (ya sabéis chicas!).

VI Ruta Enduro Medela MTB

Para os que non o saiban, A Medela é unha ruta endurera, subir, baixar: preferiblemente a topisimo e sobre todo nada de llano.

Algúns de nós, seguindo os sabios consellos da cúpula do clú, xa degustaramos os barros da zona un par de semanas antes e xa a supoñiamos durilla.

Madrugamos unha chea como sempre e como sempre chegamos tarde, parada en Lugo , en Castro, reagrupamiento e veña palante. Ese sexto sentido que temos os aventureiros dicíanme que faría sol….os mongolitos que viñan comigo, que estaba flipao!

Despois da típica charla sobre estratexias, decidimos ir xuntos. Fomos xuntos no coche, e a por o dorsal, despois só fomos xuntos uns poucos, os outros corrían cal gacelas (os que quedamos atrás, Juan, Melenas, Sarria gt, Vega & Eu, non chegamos antes porque non quixemos. Estamos moi por encima diso de ser rápidos, outro rolo).

Poñémonos a rodar e despois dun paseo pola Vila Costeira iniciamos a ascensión. Pouco barro, iso si, dunha calidade exquisita, moi similar ao das beiras de mar morto, que nos facía deleitarnos en cada pedalada!! Isto último todo mentira, barro chungo, pero chungo chungo.

Gominolas, agüita, e pabaixo! Unhas baixadas divertidísimas!! Un circuíto moi currao e unhas risas como sempre. Veña parriba outra vez, e veña pabaixo, e así toda a maña!

Hei de dicir, que na última e penúltima subida Melenas e eu tivemos un aviso e detivémonos facer unhas reparacións nas liñas de alta tensión. Cada un as súas e sen mariconadas. A última subida non se fixo tan dura, quizá pensando que xa o conseguimos, quizá baixo os efectos do último “xel”, quizá porque a fixemos andando (menos Vega).

Ultimo descenso e pa casiña. Xa de regreso reagrupamiento de novo e intercambio de impresións, e coa mesma lectura de sempre MOLA A lume de biqueira. Moita asistencia do club, moitas risas, orgulloso DHG.. Fixo sol como predixo apaxarator.

VIII ruta BTT Pico da Lebre

Eran as 8:45 da mañá e chegamos ao porto de FOZ para coller o dorsal. Todo o mundo preguntaba polos DHGTEAM ao cal contestaba” que estaban igual que uns nenos pequenos con xoguetes novos co circuíto do Pumptrack ( aínda en construción pero que en breve daremos noticias de finalización e inauguración).

Entre uns holas, canto tempo non nos viamos e buscando con quen ir ao roteiro, ao final alieime cos de Mondoñedo, eran as 9:30 e o alcalde dió a saída. Como sempre a xente estaba tan impaciente que todo o mundo saíu á estampida.

Subimos a parte do porto e demos unha volta por Foz e dirixíronnos cara ao monte “ cara a onde tiran as cabras” je je je , moi poucos atascos nos estreitamentos de camiños.

Dous picos a subir era o reto: o primeiro famoso “pico dá lebre”, o roteiro moi parecido á de hai dous anos, pero cuns pequenos cambios, pola metade da subida ía cos do club de Mondoñedo, iamos un pouco a lume… pulsacións a 170 e algo , pero de súpeto mételleme un “ garabullo” entre o cambio e a roda, con medo a esnaquizar todo báixome saco o maldito palito e volvo subirme á bici , miro e xa non estaban fóronse apagar o lume que había o pico… je je je je Nun intento de collelos deille cana ao mono pero foime imposible , pulsacións roldando os 180 e ás veces 190 e algo.

 

 

Chego á cima, case extasiado e rebentado , pensando agora vén a baixada e a matar, así foi unha baixada entre piñeiros moi técnica a primeira parte e a seguinte por pista na cal por un erro acabe no chan arrastrando uns 15 mts polo chan, vendo que arriscando non daba collido estes tolos decidín cambiar de táctica xa que empezaba a notar algo de debilidade. Na seguinte subida decidín controlar as miñas pulsacións sen ir ás toas, polo que tente non pasar de 165 pulsacións, subida por pista e por camiños rozados, onde se vía que houbera moito traballo de rozadora e motosierra.

Unha vez coroado o pico outra baixada técnica desta vez entre eucaliptos pero moito mais larga que a anterior xa que chegaba ata o rio Ouro cunha parada estratéxica de avituallamiento pola metade da baixada.

Unha vez chegado ao río Ouro leváronnos uns 8 Kms pola beira esquerda do río, xa que nas outras roteiros levábannos polo lado dereito, algo rompe pernas polo mal estado en que estaba o firme pola choiva caída nos últimos días. Cruzamos o río pola ponte de Fazouro o roteiro encamiñábase como todos os anos polas praias ata a praza do conde de fontao e misión cumprida tanto na chegada como no control das pulsacións xa que aínda me quedaban ganas de volver empezar, je je je je.

 

A todo isto estreando BIKE ríxida a cal nas subidas traccionaba dunha forma brutal, sen case de perda de pedaleo nas zonas moi embarrizas e na baixada moi nobre “ non é a dobre” lembrándomo na baixada cando arrolé.

V Kedada BTT CC Meira

Parece ser que empeza a tempada de ruteos. Empezamos co roteiro de Meira, bo ambiente antes de empezar e dous roteiros distintos unha mais longa e con mais desnivel e outra curta. Eu decidinme pola curta e xunto aos compis DHG partimos ao bulleiral que nos esperaba. Saímos sobre as 9.00 facemos a foto na praza e empezamos a dar pedal un podo de asfalto e empezamos a subir, moita auga e barro. 

Roteiro moi fácil e accesible a todos os niveis, o máis complicado a sido esquivar os empuxóns do De la Vega, as subidas eran accesibles e as baixadas moi fáciles e rápidas.

O mellor de todo como sempre a compañía e o platito de callos da comida. A tope! vémonos na seguinte!

Kdd Fin de Ano Freeride Naron 2014

Día 28: Comezou un gran día de DH onde tocaba madrugar. Ás 8 quedamos todos en Lugo, as risas e a diversión estaba aseguradas con estes tolos: Rubén, Abel, Gon, Corga, Zape e Rocky.

Ás 8 alí estabamos todos, bo faltaba Ruben que se esquecerá algo como sempre, pero bo dividímonos en 3 coches e gas.

Pouco máis tarde alí estabamos en Montefaro e despois de preparar as bicis e vestirnos comezaba o día.

O circuíto moi guapo, currado e listo para dar gas. Así foi, un día perfecto, boa compañía sen incidencias. A organización ben como sempre, remóntelos algo lentos polo fallo dunha furgo pero o demais perfecto, comida moi rica.

Foi un día con algo de sol e de choiva onde cada baixada a diversión estaba asegurada para todos.

O día pasouse voando para todos, entre baixadas e con esta xente tan grande. Un día de 10. ( lembrar tamén os 5 min de zape que nos tivo esperando 1 hora e media).