Eran as 8:45 da mañá e chegamos ao porto de FOZ para coller o dorsal. Todo o mundo preguntaba polos DHGTEAM ao cal contestaba” que estaban igual que uns nenos pequenos con xoguetes novos co circuíto do Pumptrack ( aínda en construción pero que en breve daremos noticias de finalización e inauguración).
Entre uns holas, canto tempo non nos viamos e buscando con quen ir ao roteiro, ao final alieime cos de Mondoñedo, eran as 9:30 e o alcalde dió a saída. Como sempre a xente estaba tan impaciente que todo o mundo saíu á estampida.
Subimos a parte do porto e demos unha volta por Foz e dirixíronnos cara ao monte “ cara a onde tiran as cabras” je je je , moi poucos atascos nos estreitamentos de camiños.
Dous picos a subir era o reto: o primeiro famoso “pico dá lebre”, o roteiro moi parecido á de hai dous anos, pero cuns pequenos cambios, pola metade da subida ía cos do club de Mondoñedo, iamos un pouco a lume… pulsacións a 170 e algo , pero de súpeto mételleme un “ garabullo” entre o cambio e a roda, con medo a esnaquizar todo báixome saco o maldito palito e volvo subirme á bici , miro e xa non estaban fóronse apagar o lume que había o pico… je je je je Nun intento de collelos deille cana ao mono pero foime imposible , pulsacións roldando os 180 e ás veces 190 e algo.
Chego á cima, case extasiado e rebentado , pensando agora vén a baixada e a matar, así foi unha baixada entre piñeiros moi técnica a primeira parte e a seguinte por pista na cal por un erro acabe no chan arrastrando uns 15 mts polo chan, vendo que arriscando non daba collido estes tolos decidín cambiar de táctica xa que empezaba a notar algo de debilidade. Na seguinte subida decidín controlar as miñas pulsacións sen ir ás toas, polo que tente non pasar de 165 pulsacións, subida por pista e por camiños rozados, onde se vía que houbera moito traballo de rozadora e motosierra.
Unha vez coroado o pico outra baixada técnica desta vez entre eucaliptos pero moito mais larga que a anterior xa que chegaba ata o rio Ouro cunha parada estratéxica de avituallamiento pola metade da baixada.
Unha vez chegado ao río Ouro leváronnos uns 8 Kms pola beira esquerda do río, xa que nas outras roteiros levábannos polo lado dereito, algo rompe pernas polo mal estado en que estaba o firme pola choiva caída nos últimos días. Cruzamos o río pola ponte de Fazouro o roteiro encamiñábase como todos os anos polas praias ata a praza do conde de fontao e misión cumprida tanto na chegada como no control das pulsacións xa que aínda me quedaban ganas de volver empezar, je je je je.
A todo isto estreando BIKE ríxida a cal nas subidas traccionaba dunha forma brutal, sen case de perda de pedaleo nas zonas moi embarrizas e na baixada moi nobre “ non é a dobre” lembrándomo na baixada cando arrolé.
